Angakok – „Wewnętrzne światło”:


multimedialny performance wykorzystujący dźwięk, film, ruch i głos wokalny, a także wielkoformatowe wizualizacje.



Słowo „angakok” w języku Eskimosów oznacza szamana, posiada także drugie znaczenie: „wewnętrzne światło”.

Inspiracją podczas pracy nad projektem była próba przenikliwego spojrzenia do wewnątrz, w głąb samego siebie, podróż do tego jedynego w swoim rodzaju wewnętrznego światła i odkrywanie rytuału emocjonalności, jakiego dostarcza nam własne życie.

Wrzask, skowyt i lament to „ekspresja graniczna”, obecna często w nas samych, tajemna i ukryta, a jednak z różnych powodów, rzadko prezentowana na zewnątrz w czystej postaci.

W moim odczuciu, człowiek stale poddawany jest próbie samotności, w zderzeniu z presją wywieraną na niego przez innych ludzi, co doprowadza do uwolnienia „ekspresji granicznych”. Jakże często musimy wykonać „magiczny lot”, aby odnaleźć znajdującą się w zakamarkach, o których boimy się nawet myśleć, własną duszę, zagubioną i poranioną. Ludzki los ma niekiedy wartość inicjacyjną, rozszarpani na strzępy, jakimś nadludzkim wysiłkiem, tworzymy siebie od podstaw, stając się kimś nowym, mocniejszym, kimś kto można by rzec, sam się uzdrowił.

Performance łączy w sobie elementy działań scenicznych (głos wokalny, ruch, muzykę) połączonych z wykorzystaniem multimediów (ścieżka filmowa, światło i wizualizacje).

Zsynchronizowanie akcji scenicznej performance’u z muzyką i z animacją komputerową Dariusza Tokarczyka wykreuje sugestywną sonosferę dźwiękowo-ruchowo-plastyczną. Nastąpi synkretyczne połączenie przestrzeni wizualnej z muzyczną.


Wykonawcy:
Mariusz Koluch – muzyka, głos, obrazy filmowe, koncepcja artystyczna
Dariusz Tokarczyk – wizualizacje
Sylwia Szczepańska-Horoszko – montaż obrazów filmowych
Marzena Dudziuk-Koluch – koordynacja projektu




Audio i foto (na żywo):



© samaia.republika.pl